4 daagse van Duinkerke, etappe 2.
Wat een verschil.
De ene dag is de andere niet. Dat heb ik vandaag wel ondervonden. Gisteren had ik goede benen en een lekker gevoel. Vandaag was ik wat ziekjes en had totaal geen power in de benen. Ik werd in de koers een beetje ziekjes, misselijk en pijn in mijn buik. Gisteren had Baden en Arnoud last van de buik en vandaag klaagde Wim de Vocht ook over zijn buik. Dus met mij erbij liep de halve ploeg met buikklachten. Door de klachten had ik geen kracht in mijn benen, toen ik bij overmaat van ramp ook nog eens mijn voorwiel kapot reed onderaan een beklimming was het voor mij gedaan.
Ik kwam nog wel in een deftig groepje en ben zo naar de finish gereden. Nu ik dit stukje typ lig ik bij Chris (de verzorger) op de massagetafel. En voel ik me nog niet goed, straks vroeg mijn oogjes toe want morgen staat er een rit van 235 km op het programma.
Dus is de nacht mijn hoop.